Od kiedy odsetki od odszkodowania za „grunt warszawski”?

Z uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2011 r. (sygn. akt I ACa 1159/09):„Wprawdzie co do zasady zobowiązania z czynu niedozwolonego powinny być spełnione niezwłocznie po wezwaniu przez dłużnika, który popada w opóźnienie, jeżeli nie spełnia świadczenia w terminie, w którym stało się ono wymagalne, nawet jeśli kwestionuje jego istnienie lub wysokość (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 października 1994 r. I CRN 121/94, OSNC 1995/1/21), ale orzecznictwo dopuszcza tu pewne odstępstwa. Uregulowanie art. 363 § 2 k.c. przewiduje, że jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, to wysokość odszkodowania powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania. Powoduje to, że wierzyciel nie ponosi negatywnych skutków spadku wartości pieniądza w okresie od terminu płatności zobowiązania do orzekania o obowiązku zapłaty przez dłużnika. Odsetki, o których mowa w art. 481 § 1 k.c. spełniają funkcję odszkodowawczą, a częściowo także waloryzacyjną. Wobec tego przyjmuje się, że łączna suma odszkodowania i odsetek nie może przewyższać wysokości szkody. Nie znajduje również usprawiedliwienia stosowanie równocześnie dwóch mierników równoważących skutki utraty siły nabywczej pieniądza, które prowadzą do uprzywilejowania wierzyciela (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2009 r. I CSK 524/08 , OSNC 2009/4/106 czy z dnia 11 lutego 2010r., I CSK 262/09, Lex nr 738077 ).”

 Powyższe oznacza, iż w wyroku dot. odszkodowania za „grunt warszawski” Sąd zasądzi odsetki od chwili wyrokowania a nie od wcześniejszego momentu np. wniesienia pozwu czy wezwania do zapłaty Skarbu Państwa.

r.pr. Dariusz Śmiłek

Reklamy

Dopuszczalność zrzeczenia się prawa użytkowania wieczystego ciąg dalszy….

Jak pisałem we wpisie „Czy można się zrzec prawa użytkowania wieczystego” przepisy prawne nie regulują wprost (jak przy państwowych lub samorządowych osobach prawnych – art. 16 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.2010.102.651) kwestii zrzeczenia się prawa użytkowania wieczystego przez podmiot inny niż państwowa lub samorządowa osoba prawna.

Obecnie na wokandzie Sądu Najwyższego zawisło pytanie prawne (sygn. akt III CZP 81/13) jednego z Sądów Okręgowych o treści: „Czy dopuszczalne jest zrzeczenie się użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa, nie objętego przepisami ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, przez osobę prawną nie będącą państwową ani samorządową osobą prawną?”.

Pytanie to było skutkiem tego, iż w dniu 3 czerwca 2013 r. T. O. – notariusz w T. odmówił spółce działającej pod firmą B. spółka jawna w T. dokonania czynności prawnej polegającej na zrzeczeniu się prawa użytkowania wieczystego niezabudowanej nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Skarbu Państwa. Zdaniem Notariusza w aktualnym stanie prawnym ustawodawca umożliwia zrzeczenie się użytkowania wieczystego w ściśle określonych przypadkach, uregulowanych w art. 17b ust. 3 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa – wyłącznie  w przypadku użytkowania nieruchomości rolnych będących własnością Skarbu Państwa, oraz art. 16 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami – zezwalając  na tą czynność państwowym oraz samorządowym osobom prawnym. Spółka wniosła zażalenie na odmowę sporządzenia aktu notarialnego do Sądu Okręgowego.

Jeśli chodzi o zasadność odmowy notariusza stoję na stanowisku, iż notariusz nie miał podstaw od odmowy dokonania czynności notarialnej (sporządzenia aktu zrzeczenia się prawa użytkowania wieczystego). Dalej jestem zdania, iż biorąc pod uwagę, iż:

1. Użytkowanie wieczyste jest prawem na rzeczy cudzej;

2. Art. 179 Kodeksu Cywilnego dopuszczający możliwość zrzeczenia się prawa własności na rzecz Gminy miejsca położenia nieruchomości z dniem 15 lipca 2006 r. został uchylony na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia z dnia 15 marca 2005 r., K 9/04, LexPolonica nr 375297, Dz.U. Nr 48, poz. 462;

należy opowiedzieć się za dopuszczalnością zrzeczenia się użytkowania wieczystego także przez podmiot inny niż państwowa lub samorządowa osoba prawna gdzie postawą złożenia takiego oświadczenia woli może być analogicznie stosowany art. 246 § 1 Kodeksu Cywilnego.

Odpowiedź na powyższe pytanie będzie miała niebagatelny wpływ na praktykę obrotu nieruchomościami, jak również będzie niosła za sobą istotne skutki finansowe w zakresie nieruchomości skarbowych (a także samorządowych ) obciążonych prawem użytkowania wieczystego wobec możliwości utraty lub zachowania wpływów z opłat rocznych wobec możliwości lub niedopuszczalności zrzeczenia się prawa użytkowania wieczystego.

r.pr. Dariusz Śmiłek